«اگر سر خانه و زندگی‌اش باشد بختک است، اگر به کشتنش بدهیم شهید طلایی است.»
ایرج مصداقی در این بخش، منطقِ سوزاندن نیروهای داخل کشور را مو به مو باز می‌کند:
سال‌های 63 تا 67 — زندانی سیاسی تازه آزادشده، یا فعالی که ارتباطش قطع شده بود، با یک تماس تلفنی «وصل» می‌شد. تلفنی که یک سرش روی میز وزارت اطلاعات بود و شنود می‌شد.
نتیجه از پیش معلوم بود:
▪️ اگر در می‌رفت و از کشور خارج می‌شد → نیروی تازه
▪️ اگر دستگیر می‌شد → اعدام یا کشته‌شدن در درگیری → پرونده شهید
هر دو سرِ این معادله به سود رجوی تمام می‌شد. و توجیهش؟ «اینها بختک‌اند، افتاده‌اند روی خلق قهرمان و نمی‌گذارند بلند شود.»
یعنی کسی که زنده بماند و ساکت بنشیند، خائن است؛ و کسی که به کشتن داده شود، افتخار سازمان. این همان منطقی است که نسلی را هزینه کرد.
این بخش را ذخیره کنید و برای کسانی بفرستید که این تاریخ را نمی‌دانند. شما چه چیزی از آن سال‌ها به یاد دارید؟ در کامنت بنویسید.
———#ایرج_مصداقی #مجاهدین_خلق #مسعود_رجوی #زندانیان_سیاسی #تاریخ_معاصر_ایران #قتل_عام_۶۷ #IrajMesdaghi #MEK #Iran #IranHistory #PoliticalPrisoners #اعدام #وزارت_اطلاعات #شنود #خلق_قهرمان #دهه_شصت #IranProtests #Rajavi #HumanRights #TruthMatters #Mojahedin #IranPolitics #شهادت_تاریخی #بختک
