چرا ایران عراق و سوریه نمی‌شود

«ایران، عراق و سوریه نمی‌شود» — و دلیلش یک جمله است. در عراق صدام، شهرها و قبایل سنی پشت حکومت ایستاده بودند؛ برایشان مهم نبود صدام ظالم است یا کارآمد، دموکرات است یا دیکتاتور. می‌گفتند «صدام از ما است، هر کاری بکند خوب کرده». در سوریه هم علوی‌ها دقیقاً همین نقش را بازی کردند: یک بلوک بزرگ قومی-مذهبی که بدنِ اجتماعیِ سرکوب شد. اما ایران؟ جمهوری اسلامی هیچ بلوک اجتماعی‌ای در هیچ گوشه‌ی این کشور ندارد. نه یک استان، نه یک قوم، نه یک شهر. و نکته‌ی تکان‌دهنده: در دی‌ماه، بیشترین «جاویدشاه» از شهرهای مذهبی بلند شد — از قم، از مشهد. جایی که قرار بود پایگاه باشد، شد بلندگوی مخالفت. این یعنی سوریه‌ای شدن نیازمند یک اقلیت مسلحِ ذی‌نفع است؛ چیزی که این حکومت ندارد. حکومتی که مردمش تشنه‌ی خون او هستند، جنگ داخلی راه نمی‌اندازد — سقوط می‌کند. نظر شما چیست؟ در کامنت‌ها بنویسید و این تحلیل را برای کسی که می‌گوید «ایران سوریه می‌شود» بفرستید. ———#ایران #جاویدشاه #مردم_ایران #Iran #IranProtests #جمهوری_اسلامی #قم #مشهد #IranRevolution #تحلیل_سیاسی #عراق #سوریه #صدام #اسد #MahsaAmini #PahlaviLegacy #FreeIran #IranNews #NoToIslamicRepublic #خاورمیانه #MiddleEast #Syria #Iraq #IranianDiaspora #تاریخ_معاصر