در تمام دنیا فقط دو کشور تظاهرات خودجوش برای غزه نداشتند: کره شمالی و جمهوری اسلامی.
این جمله، تمام ماجرا را خلاصه می‌کند.
پرسش کلیدی مطرح‌شده در این گفت‌وگو: اگر انقلاب نمی‌شد و دوران شاه ادامه پیدا می‌کرد، آیا ایرانی‌ها هم مثل بخشی از غرب، شعار فلسطین و حزب‌الله سر می‌دادند؟
پاسخ روشن است: ما «چشیدیم». مردم ایران از نزدیک دیده‌اند این پروژه‌ها چه هستند و چه هزینه‌ای دارند.
و یک اصل جهانی که در این کلیپ توضیح داده می‌شود:
هر جا حکومتی با افراط از یک طرف دفاع کند، مردمِ زاویه‌دار با آن حکومت به سمت طرف مقابل می‌روند. در آمریکا چون دولت از اسرائیل حمایت می‌کند، بخشی از مردم به سمت «مظلوم» می‌روند. در ایران، دفاع افراطی جمهوری اسلامی از حزب‌الله و گروه‌های نیابتی، به‌طور طبیعی بسیاری از ایرانیان را به سمت دشمن آن گروه‌ها رانده است.
این نتیجهٔ چهار دهه خرج کردن پول ایران در فلسطین و لبنان است؛ نه یک تصادف، بلکه محصول مستقیم سیاست رسمی.
نظر شما چیست؟ در کامنت‌ها بنویسید و این کلیپ را برای کسی بفرستید که باید آن را ببیند.
