وقتی حکومت به جای اصلاح، چوبه‌دار علم می‌کند، جامعه پاسخی جز خیزش نخواهد داشت.
در برابر خشم فزاینده و بحران‌های مشروعیت، پاسخ یک حاکمیت باید گشایش و اصلاح باشد؛ اما در ایران مسیر وارونه طی می‌شود. حکومت به جای پاسخ به ابتدایی‌ترین مطالبات معیشتی و سیاسی، تمام سرمایه‌اش را روی ماشین ارعاب گذاشته است:
• تشدید فشار و معترض‌کشی در زندان‌ها
• صدور فله‌ای احکام اعدام—از جمله صدور 22 حکم اعدام در اصفهان
• افزایش بازداشت‌ها به جای حل ریشه‌ای بحران‌ها
پیام حکومت به جامعه کاملاً روشن است: هیچ اصلاحی در کار نیست. اما منطق جامعه نیز تغییرناپذیر است: ارعاب شاید سکوتی شکننده ایجاد کند، اما وقتی حاکمیت تمام درهای بازگشت را می‌بندد، مردم سرنگونی را به جای اصلاح انتخاب می‌کنند.
آیا سیاست ارعاب و اعدام می‌تواند مانع خیزش بعدی شود؟ دیدگاه خود را بنویسید و این تحلیل را به اشتراک بگذارید.
———#نه_به_اعدام #StopExecutionsInIran #اعتراضات_سراسری #IranProtests #خیزش_سراسری #ایران #اعدام #IranRevolution #حقوق_بشر #زندانیان_سیاسی #HumanRights #اصفهان #سرکوب #Iran #IranExecutions #زن_زندگی_آزادی #FreeIran #WomanLifeFreedom #نه_به_جمهوری_اسلامی #NoToExecution #دادخواهی #PoliticalPrisoners
