«نمی‌توانم جواب بدهم» — خودش یک جواب است.
خبرنگار از ترامپ پرسید: اگر مردم ایران دوباره به خیابان بیایند، CIA را به کمکشان می‌فرستی؟
ترامپ سکوت نکرد؛ گفت نمی‌توانم پاسخ بدهم. و همین جمله، از هر بله و خیری گویاتر است.
چرا؟
اگر هیچ برنامه‌ای روی میز نبود، پاسخ ساده بود: «ما فقط حمایت سیاسی می‌کنیم.» تمام. نیازی به محرمانگی نداشت.
نکته‌ی مهم‌تری که کمتر گفته می‌شود:
ایالات متحده در جنگ 39 روزه ظرفیت امنیتی و اطلاعاتی خود را رو نکرد. آن جنگ، بیشتر یک جنگ کلاسیک بود؛ بخش اطلاعاتی و عملیاتی را عمدتاً موساد و اسرائیل جلو می‌بردند. اینکه CIA در جنگ آینده مشارکت کند یا نه، داستان دیگری است — و پاسخ‌نداده‌ی ترامپ درست همان درِ نیمه‌باز است.
اما یک چرخش تیز:
پیش از آنکه از ترامپ انتظار داشته باشیم، بپرسیم ما ایرانی‌ها چه کرده‌ایم؟ هیچ سرویس اطلاعاتی خارجی جای سازمان‌یافتگی، انسجام و هزینه‌دادن یک ملت را نمی‌گیرد.
این کلیپ را ذخیره کنید و برای کسی که فکر می‌کند «سکوت یعنی هیچ» بفرستید. نظر شما چیست — این «نمی‌توانم» یعنی احتمال، یا یعنی چانه‌زنی؟
