چین بهخاطر منافع ایران، مقابل آمریکا نمیایستد. نقطه.
عدد و رقم را کنار هم بگذارید: حجم مبادلات و درهمتنیدگی اقتصادی، صنعتی و تکنولوژیک چین و ایالات متحده آنقدر بزرگ است که هیچ عقل سلیمی تصور نمیکند پکن این همه را برای «جمهوری اسلامی» روی میز بگذارد.
پس چین دقیقاً چه میکند؟
از بازی استفاده میکند.
از بیارادگی واقعی دولتهای آمریکا برای فشار جدی، و از انسداد و انزوایی که تحریمها ساختهاند، سود میبرد.
نتیجهاش برای ما چیست؟
نفت ایران با تخفیفهای بسیار بزرگ فروخته میشود. آنچه اسمش «مسیر جایگزین» گذاشته میشود، در عمل تخلیهی منابع ملی است — چون اولویت تصمیمگیر، منافع ملی ایران نیست؛ اولویتش حفظ همان ایدهی 57، آمریکاستیزی و شعار نابودی اسرائیل است.
قرن بیستویکم، قرن آسیا-پاسیفیک است. اما ایران در این قرن نه شریک است، نه بازیگر — فقط فروشندهٔ ارزان است.
نظر شما چیست؟ آیا این «شرقگرایی» راهبرد است یا حراج؟ در کامنتها بنویسید و این تحلیل را با کسانی که باید ببینند به اشتراک بگذارید.
———#ایران #چین #نفت #تحریم #اقتصاد_ایران #Iran #China #IranEconomy #OilDiscount #غارت_منابع_ملی #منافع_ملی #ژئوپلیتیک #آسیا_پاسیفیک #Geopolitics #AsiaPacific #Sanctions #IranChina #ChinaIranDeal #EconomicWar #تحلیل_سیاسی #سیاست_خارجی #ForeignPolicy #MiddleEast #IranianPeople #NationalInterest