وقتی تمام دنیا به شاه پشت کرد، انور سادات جملهای گفت که درس اخلاق سیاسی شد: «اینجا خانهٔ اوست.»
در اوج بیماری و آوارگی، در شرایطی که حتی نزدیکترین متحد یعنی دولت کارتر درهای آمریکا را به روی محمدرضا شاه پهلوی بست، مصر آغوشش را گشود.
چرا؟ چون سیاست برای سادات صرفاً «منافع مقطعی» نبود؛ بازپرداخت یک وفاداری تاریخی بود. در بحبوحه جنگ اعراب و اسرائیل، وقتی برادران عربِ مصر حاضر نشدند حتی یک قطره نفت به قاهره برسانند، این شاه ایران بود که به داد مصر رسید.
سالها بعد، وقتی خبرنگاری از مدت اقامت شاه پرسید، سادات نگذاشت شاه پاسخ دهد و قاطعانه گفت: «اینجا خانهٔ ایشان است و تا هر زمان که بخواهند میتوانند بمانند.»
تقابلی ابدی میان شرافت دیپلماتیک سادات و محاسبهگری منفعتطلبانه غرب.
دیدگاه شما درباره این موضعگیری تاریخی چیست؟ نظر خود را در کامنتها بنویسید.
———#محمدرضا_شاه_پهلوی #انور_سادات #تاریخ_ایران #پهلوی #تاریخ_معاصر #جیمی_کارتر #شاهنشاه #سیاست_خارجی #ایران #شرافت #ShahOfIran #AnwarSadat #IranianHistory #Pahlavi #JimmyCarter #MiddleEastHistory #Iran1979 #HistoryClip #Diplomacy #HistoricalIrony #Iran