ناامیدی پزشکیان و رجزهای توخالی

اعتراف ناخواسته پزشکیان: وقتی خزانه خالی است، رجزخوانی‌های جنگی چه ارزشی دارد؟ مسعود پزشکیان بیش از هر کسی به توافق نیاز داشت؛ دولتی که با بحران صفر شدن درآمدهای ارزی، بن‌بست بنادر و ناتوانی در تأمین کالاهای اساسی و حقوق کارمندان و بازنشستگان دست‌به‌گریبان است. اما با سوختن فرصت نیویورک و بن‌بست قطعی در حاشیه سازمان ملل، اعتراف واقعی سرانجام به زبان آمد: توافقی در کار نیست و واشنگتن هدفی جز سرنگونی ندارد. امروز در تهران مدام از جنگ و درگیری سخن گفته می‌شود، اما این لفاظی‌ها پشتوانه عملی ندارد. ادعاهای بزرگ نظامی نه می‌تواند جلوی سقوط آزاد اقتصاد را بگیرد و نه کسری‌های خردکننده معیشت را جبران کند. وقتی در عمل توان اقتصادی و اهرم بازدارنده‌ای باقی نمانده، رجزخوانی تنها نقابی بر استیصال است. دیدگاه شما چیست؟ آیا جمهوری اسلامی با ادبیات جنگی می‌تواند بر بن‌بست فراگیر اقتصادی سرپوش بگذارد؟ نظرات خود را بنویسید. ———#پزشکیان #بحران_اقتصادی #تحریم #فروپاشی_اقتصادی #مذاکره #ایران #تورم #گرانی #بازنشستگان #Iran #IranEconomy #Pezeshkian #RegimeChange #EconomicCrisis #Geopolitics #MiddleEast #Tehran #IranSanctions #IranNews #EconomicCollapse #Sanctions