«یه دفعه دیگه سعی کن مینگذاری کنی، کل نفتتو میفرستیم تو آسمون.»
عکسی که ترامپ از آتشگرفتن خارک منتشر کرد، یک تصویر ساده نبود؛ یک تهدید علنی بود.
چرا خارک؟
▪️ حدود 90٪ صادرات نفت ایران از پایانهی خارک انجام میشود
▪️ تأسیساتی که بخش عمدهاش از دوران محمدرضاشاه باقی مانده
▪️ بعد از حمله به لارک، خارک هدف بعدی روی میز است
منطق این فشار روشن است:
جمهوری اسلامی همچنان قابلیت «تولید» نفت را دارد، اما قابلیت «فروش» را از دست میدهد. اگر خارک از دور خارج شود، لولهای نمیماند که نفت را به نقطهی صادرات برساند. مرحلهی بعد؟ از بین بردن کل ظرفیت تولید — کارتی که ترامپ هنوز رو نکرده.
و حملههای سپاه در منطقه؟ همان چیزی است که کشورهای دیگر را وادار میکند دو دو تا چهار تا کنند: نیرو بیاورند یا نه. مینگذاری با موشک و تکنولوژی چین و روسیه، معادله را عوض کرده — اما هزینهاش را اقتصاد نفتی ایران میپردازد.
این جنگ، همانقدر که نظامی است، جنگ روانی است.
نظر شما چیست؟ خارک هدف بعدی است یا فقط اهرم فشار؟ در کامنتها بنویسید.